Wyspa Piotrogrodzka (, Pietrogradskij ostrow) – wyspa w delcie Newy, o powierzchni 635 hektarów. Jedna z wysp zajmowanych przez zabudowę miejską Petersburga. Terytorium wyspy należy do rejonu piotrogrodzkiego Petersburga.
Położenie Wyspę od południa oblewa Newa wraz z bocznym ramieniem oraz, w części zachodniej, Mała Newa. Od wschodu Wyspę Piotrogrodzką od stałego lądu (historyczna Dzielnica Wyborska) oddziela Wielka Newka. Od północy wyspę opływa Karpowka, oddzielając ją od Wyspy Aptekarskiej, natomiast od północnego wschodu między Wyspą Piotrogrodzką a Wyspą Kriestowską płynie Mała Newka. Od zachodu Wyspę Piotrogrodzką od Wyspy Piotrowskiej oddziela Żdanowka.
Historia Do XVIII w. i początki Petersburga mały|Drewniany dom Piotra I wzniesiony na wyspie w 1703 r. W XIV w. wyspa nosiła nazwę Fominej, natomiast ludność fińska w XVII–XVIII w. nazywała ją Brzozową (Koivusaari). Przed budową Petersburga na wyspie znajdowały się osady: najpierw ruska, a następnie szwedzka (Birkenholm, również nazwą nawiązująca do brzóz) i fińskaL. Bazylow, Polacy w Petersburgu, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa 1984, s. 22.. Podczas pierwszych prac przy budowie Petersburga car Piotr I mieszkał na wyspie, w specjalnie dla niego wzniesionym drewnianym domuM. Wilk, Petersburg, s. 11..