Zadania i zasady Gra rozpoczynać się miała po dołączeniu do wybranej grupy. Każda osoba miała otrzymać swojego „opiekuna”, który wyznaczać miał zadania, które zawsze kończyły się samobójstwem. W Internecie pojawiła się lista domniemanych zadań do wykonania, które pochodziły z nieznanego profilu na twitterze. Pierwsze zadania dotyczyły m.in. samookaleczania, oglądaniu psychodelicznych filmów przez cały dzień, czy nie rozmawiania z nikim przez cały dzień. Ostatnie, pięćdziesiąte zadanie miało polegać na popełnieniu samobójstwa poprzez skok z budynku lub rzuceniu się pod pociąg.
Panika medialna Prof. Jacek Pyżalski odnosząc się do teorii paniki moralnej Stanleya Cohena stwierdził, iż całe zjawisko niebieskiego wieloryba zostało nagłośnione przez media i to one były główną przyczyną nagłego wzrostu popularności tej gry. Sama gra miała być zjawiskiem marginalnym, niewychodzącym poza jeden z regionów Rosji. Choć informacje o tym zjawisku od różnych mediów miały chronić życie i zdrowie dzieci, przyniosły one zupełnie odwrotny efekt, rozpowszechniając grę.