Militär-Reitlehrer-Institut)•, od około 1897 jako 8 Wojskowy Instytut Instruktorów Jeździectwa (8. Militär-Reitlehrer-Institut), gdzie pozostawał do 1899••. W 1899 został przeniesiony w stan spoczynku. Na emeryturze mieszkał w Wiedniu, gdzie zyskał żywą sympatię w miejscowych sferach. W tym okresie otrzymał też awans na majora huzarów.

Jeszcze w trakcie czynnej służby, w październiku 1890 cesarz Franciszek Józef I nadał mu tytuł szlachecki ze słowem honoru „Edler” i ze stopniem „Chlumberg”••. Jako oficer z racji na swoje żydowskie pochodzenie brał udział w uroczystościach w gminie izraelickiej w Wiedniu.

W ostatnich miesiącach życia przebywał w Czerniowcach u swojego brata Bernharda Bardacha – restauratora kolejowego. Tam zmarł po krótkiej chorobie 8 maja 1911 w wieku 73 lat••. Pogrzeb z dworca w tym mieście odbył się 10 maja 1911 przy licznym udziale uczestników, w tym wojskowych oraz przy asyście szwadronu miejscowego 8 pułku ułanów, którego żołnierze dwukrotnie oddali salwę honorową. Ceremonię prowadził nadrabin dr Rosenfeld. Ciało Wolfa Bardacha zostało pochowane na miejscowym cmentarzu.