Tutkarz złociak (Rhynchites auratus) – gatunek chrząszcza z rodziny tutkarzowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Syberię i Chiny. Żeruje na drzewach i krzewach z rodziny różowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1763 roku przez Giovanniego Antonia Scopoliego pod nazwą Curculio auratus.
Morfologia thumb|left|Osobnik purpurowy thumb|left|Widok z boku Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 9 mm i metalicznie połyskującym oskórku o zielonozłotej, zielonozłoto-purpurowej lub całkiem purpurowej barwie. Owłosienie ciała ma długie, gęste, prawie stojące.
Ryjek jest krótszy niż głowa i przedplecze razem wzięte, gruby, walcowaty, w części nasadowej z bardzo wąskim i na całej długości ostrym żeberkiem wzdłuż grzbietu, kończącym się na wysokości nasady czułków. U samca ryjek w części wierzchołkowej jest wygięty i punktowany, u samicy zaś prosty i wyraźnie mikrorzeźbiony, z bardzo rozproszonym punktowaniem. Rowki na czułki są na ryjku dobrze widoczne. U samca czułki wyrastają za środkiem długości ryjka, u samicy zaś nieco przed nim. Ostatni człon czułków jest stożkowato zwieńczony.