Rhyncolus punctatulus – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych. Zamieszkuje krainę palearktyczną od Półwyspu Iberyjskiego po Rosję i Zakaukazie. Owady dorosłe i larwy są próchnojadami.
Taksonomia i ewolucja Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1838 roku przez Carla Henrika Bohemana. Jego zapis kopalny znany jest ze środkowego plejstocenu. Szczątki tego gatunku znaleziono w czwartorzędowych osadach na terenie Hackney w Wielkim Londynie.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2,3 do 2,7 mm, w zarysie owalnym. Ubarwiony jest czarnobrunatnie z czerwonobrunatnymi odnóżami i czułkami. Punktowanie głowy jest grube i gęste. Ryjek jest tak szeroki jak głowa, w przybliżeniu o połowę krótszy niż u podstawy szeroki, zaopatrzony w płytką rynienkę przez środek, u samca przeciętnie krótszy i grubszy niż u samicy. Oczy są słabo wysklepione. Czułki są przysadziste, o drobnych buławkach i siedmioczłonowej pozostałej części biczyka. Przedplecze jest niewiele szersze niż dłuższe, po bokach mniej lub bardziej zaokrąglone. W przedniej części przedplecza występuje przewężenie, które przechodzić może na stronę grzbietową jako płytka bruzda. Powierzchnia przedplecza jest drobno i stosunkowo gęsto punktowana. Tarczka jest widoczna.