Hermann Feldmann (ur. ok. 1826/1827, zm. 1 listopada 1909 w Krakowie) – żołnierz, c.k. inspektor policji w Krakowie.
Życiorys Urodził się około 1826/1827. W 1846 wstąpił do Armii Cesarstwa Austriackiego. Podczas wojny austriacko-piemonckiej jako podoficer walczył pod komendą Josepha Radetzky’ego odbywając kampanię w 1848 i w 1849. W tym okresie brał udział w bitwie pod Custozą (24-25 lipca 1848), bitwie pod Mortarą (21 marca 1849), bitwie pod Novarą (23 marca 1849).
W 1857 wstąpił do cywilnej służby państwowej rozpoczynając pracę w C. K. Dyrekcji Policji w Krakowie. Był uważany za urzędnika dysponującego umiejętnościami kryminalistycznymi, niespożytą energią, bezinteresownym charakterem i pracującego z niestrudzoną pilnością. W trakcie powstania styczniowego 1863 zręcznym prowadzeniem swojej służby miał zyskać sympatię polskich działaczy niepodległościowych i doprowadzić do aresztowania wielu rosyjskich szpiegów. Podczas wielu lat swojej pracy zawodowej zakończył sukcesem śledztwa w dwóch szczególnie głośnych sprawach kryminalnych, wzbudzających sensacje w latach 70.. Pierwszą z nich było odnalezienie zrabowanego skarbu z kościoła Mariackiego w Krakowie (potem odmówił przyjęcia nagrody oferowanej za to przez Polaków). Drugą było doprowadzenie do schwytania defraudanta Landesbergera. Obie sprawy uchodziły za sensacyjne.