Morfologia 240px|mały|lewo|Oceannik białobrewy sfotografowany w zatoce Hauraki w Nowej Zelandii Długość ciała 18–21 cm; rozpiętość skrzydeł 41–44 cm. Upierzenie grzbietu szarobrązowe z szarym kuprem, spód biały. Długie nogi. Charakterystyczne białe plamy po bokach głowy, przedzielone ciemnym pasem. Brak dymorfizmu płciowego.
Ekologia i zachowanie thumb|240px|Jajo z kolekcji muzealnej Tryb życia Ptak przystosowany do życia na otwartym oceanie – zazwyczaj gromadzi się w pobliżu miejsc przebywania stad waleni i delfinów, których obecność pomaga w zdobyciu pożywienia.
Pożywienie Pokarm stanowi plankton i małe ryby.
Lęgi Samica składa 1 białe jajo w podziemnej jamie. Nory lęgowe odwiedzane są przez ptaki w nocy. Lęgi oceanników białobrewych są narażone ze strony gryzoni (myszy i szczurów) zawleczonych przez człowieka, które płoszą wysiadujące ptaki, rabują jaja lub nawet pisklęta. W wyniku zagrożenia ze strony gryzoni ptaki przeniosły się na niewielkie pionowe skały wystające wprost z morza.