Wizja artystyczna reżysera kłóciła się z planami producentów, dostrzegającymi w Sabrze możliwość propagowania idei syjonistycznej i zachęcania Żydów do wyjazdu do Palestyny. Prace montażowe odbyły się w Polsce bez udziału Forda, który odciął się od projektu. Wprowadzono dialogi w języku polskim, arabskim, jidysz i hebrajskim. Dodano opisane wcześniej nowe, szczęśliwe zakończenie i wstawki propagujące osadnictwo żydowskie (np. przemówienie Nachuma Sokołowa, przewodniczącego Światowej Organizacji Syjonistycznej). Producenci wykorzystali również dokumentację filmową z pobytu filmowców na Bliskim Wschodzie. Skutkiem tego przed Sabrą wyświetlano dodatek zatytułowany Kronika Palestyńska. Umieszczono w niej zapisy obchodów święta 3 maja w ambasadzie polskiej w Jerozolimie, targów lewantyńskich w Tel Awiwie oraz sprawozdanie z Olimpiady Machabejskiej. Ostatni z wymienionych tematów przedstawiano także niezależnie pod tytułem Makabiada. Dodatkowo zrealizowano filmy reportażowe o Palestynie, Transjordanii i uroczystościach Nabi Musa.
Budżet filmu wyniósł 5000 funtów palestyńskich.