An-Nur, w polskim przekładzie Światło (; ’an-nūr)– 24. sura Koranu. Sura klasyfikowana jednomyślnie – zarówno przez uczonych muzułmańskich, jak i badaczy zachodnich – jako sura medyńska, czyli objawiona po Hidżrze. Składa się z 64 wersetów (tzw. aja). mały|An-Nur w kaligrafii arabskiej
Pochodzenie nazwy sury – Werset Światła Nazwa sury jest zaczerpnięta z wersetu 35, tak zwanego „Wersetu Światła” (; āyat an-nūr).
W tłumaczeniu Józefa Bielawskiego: „Bóg jest światłem niebios i ziemi. Jego światło jest podobne do niszy, w której jest lampa; lampa jest we szkle, a szkło jest jak gwiazda świecąca. Zapala się ona od drzewa błogosławionego – drzewa oliwnego, ani ze wschodu, ani z zachodu, którego oliwa prawie by świeciła, nawet gdyby nie dotknął jej ogień. Światło na świetle! Bóg prowadzi drogą prostą ku światłu, kogo chce. Bóg przytacza przykłady dla ludzi. Bóg o każdej rzeczy jest wszechwiedzący!”