W związku z wybuchem II wojny światowej nie był w stanie podjąć ówcześnie wymaganej od mormońskich młodych mężczyzn służby misyjnej. Wiosną 1943 powołany do czynnej służby wojskowej, skierowany do sił powietrznych. Jako pilot bombowca brał udział w działaniach wojennych na Pacyfiku. Już po kapitulacji Japonii przez blisko rok stacjonował w tym kraju, jako część amerykańskich wojsk okupacyjnych. Angażował się wówczas w pracę misyjną. Brał udział w chrzcie Tatsui Sato oraz jego żony Chio, czasem określanych w mormońskich źródłach mianem pierwszych japońskich nawróconych.
Działalność edukacyjna Po powrocie do kraju związał się zawodowo z sektorem edukacyjnym. Został zatrudniony w Kościelnym Systemie Edukacyjnym (CES). Był nauczycielem w kościelnym programie seminaryjnym, przyczynił się do włączenia doń zajęć dotyczących Księgi Mormona. Pracował również z dziećmi rdzennych Amerykanów w finansowanej przez rząd federalny szkole w Brigham City (1949-1955). Zetknął się wówczas wielokrotnie ze Spencerem W. Kimballem, członkiem Kworum Dwunastu Apostołów. W tym samym okresie przez cztery lata zasiadał w radzie miejskiej rodzinnej miejscowości. W 1955 mianowany zastępcą kierownika kościelnego programu instytutów i seminariów. Pracę w CES kontynuował aż do momentu włączenia w szeregi władz naczelnych macierzystej wspólnoty religijnej.