Ekologia i występowanie Owad ten jest kserotermofilem – zasiedla stanowiska suche i ciepłe. Owady dorosłe zwykle aktywne są od maja do czerwca lub lipca, ale istnieje pojedyncze doniesienie o okazie odłowionym we wrześniu. Spotyka się je na drzewach i krzewach liściastych oraz koniczynach. Roślinami pokarmowymi larw przypuszczalnie są leszczyny lub dęby.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. Dalej na wschód rozprzestrzeniony jest przez Azję Zachodnią, w tym w Abchazji po Iran i Ałtaj. W środkowej i wschodniej części Europy północna granica jego zasięgu biegnie wzdłuż Sudetów, Karpat oraz przez Podole i Rodopy.
Owad ten w całym zasięgu jest spotykany rzadko i pojedynczo. W Polsce gatunek ten znajdowany był w części południowo-zachodniej i pod Tatrami, jednak ostatnie jego stwierdzenia pochodzą z początku XX wieku i jego występowanie współczesne w tym kraju jest niepewne.