Z armią Hallera w stopniu kapitana przemierzył szlak bojowy z Francji do Polski. Po odzyskaniu niepodległości pozostał w kraju. W 1920 na krótko objął stanowisko burmistrza Torunia. Od 1923 sprawował stanowisko prezydenta Łucka. Zorganizował pierwszą w dziejach Wołynia, stałą zawodową scenę polską - Teatr Miejski im. Juliusza Słowackiego w Łucku (otwarcie 15 listopada 1925). Był członkiem Zarządu „Sokoła” w Łucku. Wydał dwie cenne publikacje: Łuck w świetle cyfr i faktów (1926) oraz album Łuck w obrazach (1926). Po przewrocie majowym 1926 został usunięty z funkcji prezydenta Łucka pod pretekstem przyjęcia „dwutysięcznego nieoprocentowanego depozytu”. Opuścił miasto i osiadł we Lwowie. Prezydent RP Ignacy Mościcki zarządzeniem z 22 października 1926 pozbawił go przyznanego we wrześniu Złotego Krzyża ZasługiM.P. z 1926 r. nr 260, poz. 732.
W 1939 zamieszkiwał w Rzęsnej Polskiej.
Był redaktorem wzgl. współredaktorem „Przeglądu” we Lwowie (1898–1899), „Dziennika Związkowego” w Chicago (1904), „Rekordu” w Detroit (1919–1920), „Kurjera Lwowskiego” (1928–1930).