Roman Alfons Wajnikonis (ur. 2 sierpnia 1888 w Augustowie, zm. 19 maja 1952 w Łodzi) – kapitan Wojska Polskiego, prawnik, fotoamator, odznaczony orderem św. Anny IV klasy, orderem św. Stanisława III stopnia z mieczami.
Życiorys Urodził się w Augustowie. W 1891 r. przeniósł się z rodzicami do Łodzi, gdzie zamieszkał przy ul. Karola 20 (obecnie ul. kpt. F. Żwirki 20). W sierpniu 1897 r. przyjęto go do Łódzkiego Gimnazjum Męskiego, gdzie uczył się do 1905 r., kiedy to przerwał naukę ze względu na prośbę ojca, która prawdopodobnie związana była z nastrojami antyrosyjskimi panującymi w szkole, choć w podaniu do dyrektora Gimnazjum Męskiego w Piotrkowie podano stan zdrowia jako oficjalną przyczynę. Naukę kontynuował w Gimnazjum Męskim w Piotrkowie, gdzie w 1908 r. zdał maturę. W latach 1908–1912 studiował prawo na Imperatorskim Uniwersytecie św. Włodzimierza w Kijowie. Po studiach powrócił do Łodzi, gdzie podjął praktykę adwokacką u Jarosława Pełki, a następnie podjął pracę i zamieszkał w kancelarii Edwarda Filipkowskiego, przy ul. Konstantynowskiej 19 (obecnie ul. Legionów 19). W listopadzie 1913 r. otrzymał prawo do samodzielnego wykonywania zawodu. Po rozpoczęciu I wojny światowej został ewakuowany do Rosji, gdzie pracował jako adwokat i mieszkał w Petersburgu przy Bulwarze nad rzeką Mojką pod nr. 16. W styczniu 1916 r.