Na północno-wschodniej stronie skały, powyżej progu o wysokości 1,7 m jest jeszcze jeden soczewkowaty otwór o wysokości 2,2 m i maksymalnej średnicy 0,4 m.
Od wschodniego otworu wznosi się korytarz o szerokości 1 m, kończący się w zawalisku. Powyżej zawaliska znajduje się północny otwór jaskini. Po pokonaniu 2-metrowej zagradzającej go skały, można przejść do korytarza górnego. Na niższym piętrze jaskini z zawaliska tego pomiędzy otworem środkowym i południowo-wschodnim biegnie środkowy korytarzyk o długości 7 m, szerokości 0,5–1,3 m i wysokości 0,5–1,5 m.
Jaskinia powstała na kilku równoległych pęknięciach w późnojurajskich twardych wapieniach skalistych. Zostały one rozmyte przez przepływ wód głównie w strefie wadycznej, chociaż występujące w niektórych miejscach anastomozy i kolisty przekrój wschodniego korytarzyka świadczą o działaniu wód pod ciśnieniem. Niewielkie nacieki grzybkowe znajdują się na pięterku jaskini, poza tym brak nacieków. Namulisko składa się z drobnego gruzu wapiennego i większych skalnych odłamków. Jaskinia jest w całości widna i sucha. Z powodu dużej ilości otworów nie ma własnego mikroklimatu.