Jednak najbardziej popularne i praktyczne jest użycie współrzędnych normalnych. W formalizmie tym każdemu stopniowi swobody wibracyjnej odpowiada jedno ortogonalne drganie całej cząsteczki o charakterystycznej częstotliwości.
Spektroskopia wibracyjna Dwie metody spektroskopowe najczęściej wykorzystywane do badania drgań cząsteczkowych to spektroskopia w podczerwieni (IR) oraz spektroskopia rozproszenia Ramana. Te dwie techniki opierają się na różnych zasadach fizycznych. Spektroskopia w podczerwieni mierzy absorpcję promieniowania elektromagnetycznego w zakresie podczerwonym podczas gdy spektroskopia Ramana analizuje energię fotonów nieelastycznie rozproszonych na badanych cząsteczkach. W związku z tym reguły wyboru tych dwóch metod są różne. Reguły te są zdeterminowane symetrią cząsteczkową.
Przypisy
Kategoria:Spektroskopia oscylacyjna