Pomoc udzielona polskim uchodźcom wojennym Podczas II wojny światowej księżna nadal zajmowała się charytatywnie prowadzeniem Stowarzyszenia Ochronek św. Katarzyny. 24 września 1939 r. udzieliła polskim rodzinom w Bukareszcie schronienia w postaci udostępnienia w tym celu dwóch budynków, w tym przestronnego pawilonu. Przebywające tam dzieci miały do dyspozycji pokoje przedszkolne, salę zabaw i czytelnię. Caradja zapewniała im cztery posiłki dziennie oraz zorganizowała na miejscu polską szkołę. Łącznie księżna udzieliła schronienia 120 Polakom.
Caradja była przedstawicielką Międzynarodowego Komitetu Pomocy Dzieciom, w związku z czym dostarczała odzieży polskim dzieciom w innych skupiskach uchodźców. Ponadto ubiegała się u władz rumuńskich o wzmożoną pomoc dla uchodźców z Polski. Działała wspólnie z Paulem Superem, który nadzorował pomoc USA dla Polaków, którzy trafili do Rumunii.