Dobrym przykładem tymczasowego zarządzania korzystającego ze zmiany geopolitycznej było jego wykorzystanie przez niemiecką agencję prywatyzacyjną po zjednoczeniu Wschodu i Zachodu po 1989 roku. Stworzono zapotrzebowanie na menedżerów tymczasowych we wschodnich Niemczech, aby stosowali wymagane kompetencje zarządcze i przywódcze niezbędne do restrukturyzacji dawnych przedsiębiorstw państwowych. Popyt nadal rósł w latach 90. w Niemczech, gdy gospodarka zmagała się z unifikacją, recesją i wynikającymi z tego ambitnymi prognozami gospodarczymi dla „nowej” gospodarki. Jednym z wybitnych przykładów wspomnianych przez Brunsa (2006)Bruns, J: Interim Management in an Innovation Context, pub. by Rainer Hampp Verlag, 2006. było mianowanie Helmuta Sihlera na tymczasowego dyrektora generalnego Deutsche Telekom AG w 2001 roku.

Historia interim managementu w Polsce to rok 2009 i powstanie Stowarzyszenia Interim Managers (SIM), które rozpoczęło systematyczną edukację rynku w zakresie idei zarządzania czasowego i wprowadziło autorską Metodykę Interim Managementu. Zapotrzebowanie na interim managerów rośnie z każdym rokiem, szczególnie w dobie transformacji cyfrowej, co pokazują badania prowadzone przez SIM.