Stabilizację satelity zapewniał system składający się z dwóch dodatkowych kamer (stellar index cameras) i silników korekcyjnych. Kamery te skierowane na wybrane gwiazdy, gwarantowały, że główne kamery szerokokątne są skierowane w kierunku Ziemi. W przypadku wykrycia tendencji do utraty kontaktu z gwiazdami, uruchamiane były silniki korekcyjne.
Misja Misja rozpoczęła się 20 września 1966 roku, kiedy rakieta Thor SLV-2A Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską 36. satelitę z serii KH-4A. Po znalezieniu się na orbicie KH-4A 1035 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-085A. Śledzeniem i sterowaniem satelitą zajmował się naziemny ośrodek Satellite Test Center w Sunnyvale.
Kapsuła 1035-1 lądowała na Pacyfiku 25 września, 1035-2 lądowała 30 września 1966 roku.
Jakość wykonanych przez satelitę zdjęć uznano za dobrą, porównywalną do jakości z poprzednich misji. W porównaniu do poprzednich misji znacznie poprawiono ochronę błony fotograficznej przed niepożądanym naświetleniem, dzięki lepszej izolacji i uszczelnieniu aparatu. Sfotografowano 173 cele, gdzie przy 59, jakość zdjęć była niskiej jakości z powodu zachmurzenia. Podczas 20 procent przelotów, nad celem nie było chmur lub przesłaniały one do 10 procent fotografowanego obszaru.