Gniazdo miało formę masywnej struktury z mchu i gałązek, a umieszczone było (według Pottsa) w gęstych zaroślach, niewysoko nad podłożem. Na podstawie z posplatanych gałęzi różnych rozmiarów osadzona była jego właściwa część, kształtem zbliżona do misy. Tworzą ją gałęzie poprzeplatane torfowcami. Wyściółkę stanowią miękkie trawy. Przybliżone wymiary to: średnica zewnętrzna – 40 cm; średnica wewnętrzna – 20 cm; głębokość – 9 cm. W zniesieniu znajdują się 2 lub 3 jaja, znane są wymiary 40,2 × 27,5 mm, 2 jaj z dawnych zbiorów Canterbury Museum: 40,6 × 29,2 mm i 41,9 × 27,9 mm oraz 42,1 × 27,2 mm. Na początku lat 90. XX wieku prawdopodobnie nie było wiadomo o więcej niż 3 jajach w różnych muzeach. Te są nieznacznie większe od jaj koralników modropłatkowych. Barwa tła skorupy opisywana jest jako szarożółtawa (stone-coloured) lub ciemna, fioletowawoszara (dark purplish grey). Poza tym skorupę pokrywają kropki i większe plamy w kolorze sepii, fioletowe lub brązowe. Wysiadywanie trwało około 18 dni i odpowiadała za nie wyłącznie samica. W tym czasie była karmiona przez samca, podobnie jak podczas opieki nad pisklętami w gnieździe.

Status, zagrożenia i ochrona