Kurt Daluege był liderem jednostki Frontbann w Berlinie, a Martin Bormann był członkiem jednostki w Turyngii.

Organizacja miała w szczytowym momencie około 30 000 członków w całych Niemczech gdy została rozwiązana 27 lutego 1925, kiedy zakaz został zniesiony dla działalności NSDAP i zreformowana z powrotem w SA.

Umundurowanie Mundur Frontbanna był podobny do munduru Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników i SA. Zamiast brązowej koszuli i brązowej czapki nosili polną szarą koszulę oraz szarą czapkę. Opaska na ramię była zasadniczo taka sama jak ta z partii nazistowskiej. Poza zmianą kolorystyki z brązowej na szarą jedyną zmianą było umieszczenie stalowego hełmu na środku czerwonego naramiennika zamiast czarnej swastyki.

Struktura Na czele Frontbannu stanął Ernst Röhm tworząc z zastępcami Naczelne dowództwo, które dzieliło się na Komendy grupowe, które mu podlegały jako naczelne organy poszczególnych regionalnych grup frontowych.

Struktura Frontbannu została ustalona w następujący sposób:

Komendy Grupowe Komendy Państwowe Komendy Sekcji Komendanci okręgów Komendanci miejscowi Dowódcy oddziałów szturmowych Grupy Plutony Kompanie Bataliony