Po I wojnie światowej odnowiono boisko wewnątrz toru. W związku z przyznaniem organizacji mistrzostw świata, od października 1927 roku do lipca 1928 roku przeprowadzono przebudowę toru kolarskiego według planów sporządzonych przez Alfréda Hajósa i Aladára Mattyóka. Obiekt zyskał wówczas współczesną formę z trybunami mogącymi pomieścić 14 000 widzów. Sam tor zyskał betonową nawierzchnię i został skrócony do 415 m, jego nachylenie na łukach wynosiło niecałe 39°, a na prostych 12°. 31. Mistrzostwa Świata w kolarstwie torowym przeprowadzono na nim w dniach 15–20 sierpnia 1928 roku. Pod koniec okresu międzywojennego po raz kolejny pojawiły się problemy finansowe i obiekt ponownie przejęło miasto. W trakcie II wojny światowej tor został trafiony bombami oraz pociskami. Po wojnie obiekt naprawiono dzięki udziałowi samych kolarzy i sportowców i 1 maja 1945 roku zorganizowano na nim pierwsze powojenne wyścigi kolarskie. W 1949 roku na Millenárisie odbyły się zawody tenisowe w ramach Pucharu Davisa. W latach 1949 i 1954 obiekt gościł studenckie zawody kolarskie rangi mistrzostw świata. W 1954 roku wyremontowano też tor, który odtąd miał 412 m długości, a jego nachylenie wynosiło 36,6° na łukach i 11,6° na prostych. Kolejny remont toru miał miejsce roku 1974, a w 1996 roku wyremontowano trybunę główną.