241px|thumb|Duża płatowa zmiana w głowie kości udowej, typowa dla późnego stadium oddzielającej martwicy kostno-chrzęstnej. martwicy przynasady kości thumb|241px|Zdjęcie AP prawego stawu kolanowego osoby dojrzewającej (niezrośnięta chrząstka nasadowa): strzałki wskazują na martwicę niedokrwienną i rozwijającą się oddzielającą martwicę kostno-chrzęstna kłykcia przyśrodkowego kości udowej
Jałowe martwice kości, martwice aseptyczne (łac. necrosis aseptica ossium, syn. necrosis ischaemica, osteochondrosis, osteochondritis, epiphysitis, chondroosteonecrosis) – grupa chorób, których wspólną cechą jest nekroza kości lub jej fragmentów, niezwiązana z udziałem zakażenia drobnoustrojami. Jako przyczynę ich powstawania uznaje się zaburzenie ukrwienia jądra kostnienia kości, powstałe na różnorodnym tle (zator, uraz, zakrzep). Początkowo martwy fragment kostny ulega resorpcji, a następnie zostaje odbudowany. Na skutek działania sił i obciążeń odbudowywany fragment zwykle ulega deformacji. Choroby te występują szczególnie często w wieku dziecięcym i u osób młodych;