Dziedziniec ten ma jeszcze trzy niewielkie nyże, które opadają w dół i stopniowo zacieśniają się.
Od głównego otworu jaskini na północnym dziedzińcu prowadzi dość wysoki (1,6 m), ale niezbyt szeroki (ok. 1 m) korytarz, w którym po 6 m jest skrajnie trudny zacisk. Za zaciskiem korytarz staje się obszerniejszy i prowadzi do otworu południowego o wysokości 1,7 m i szerokości 1 m. W połowie odległości między tymi otworami jest jeszcze trzeci otwór o wysokości 0,5 m, za tym otworem jest dwumetrowej wysokości prożek i niewielka salka. W jej stropie są niewielkie kominki.
W ścianie dziedzińca północnego na wysokości 3 m jest jeszcze jedno niewielkie okienko, od którego ciągnie się w głąb skały rura krasowa przebijająca skałę na wylot i wyprowadzająca otworem obok otworu drugiego.
Schronisko zostało wytworzone przez wody płynące pod ciśnieniem w późnojurajskich wapieniach skalistych. Ma gładkie, myte ściany. Oprócz grzybków naciekowych brak w nim innych nacieków. Namulisko składa się głównie z próchnicy i w wielu miejscach jest rozgrzebane przez zwierzęta.