Madonie (wł. Le Madonie lub Madonìa, scn. Li Marunìi) – krótkie pasmo górskie położone w północnej części Sycylii, 5 km na południe od wybrzeża Morza Tyrreńskiego, między rzekami Pollina na wschodzie i Imera Settentrionale na zachodzie. Razem z Monti Nebrodi i Górami Pelorytańskimi tworzy tzw. Apeniny Sycylijskie, uważane za część łańcucha górskiego Apeninów.

Najwyższym szczytem jest Pizzo Carbonara (1979 m n.p.m.), drugi pod względem wysokości na Sycylii po Etnie. Szczytami powyżej 1900 m n.p.m. są też: Pizzo Antenna Grande (1975 m n.p.m.), Pizzo Palermo (1955 m n.p.m.), Monte San Salvatore (1912 m n.p.m.) i Monte Ferro (1908 m n.p.m.).

W górach Madonie znajdują się źródła głównych rzek Sycylii: Pollina, Imera Settentrionale i Salso.

Suma opadów w górach Madonie wynosi 800-1000 mm rocznie, częściowo w formie stałej. Część wody przelewa się przez liczne źródła szczelinowe lub przelewowe, które na ogół znajdują się na styku wapienia z warstwami ilastymi lub marglistymi na wysokościach od 500 do 1500 m n.p.m.

Formacje geologiczne obecne w górach Madonie pochodzą z okresu od górnego triasu do dolnego miocenu. Budowę pasma górskiego można podzielić na dwa podstawowe typy: formacje wapienno-dolomitowe i formacje krzemionkowe. W skałach obecne są liczne skamieliny gąbek, alg i małż.