Luchino Visconti di Modrone, hrabia di Lonate Pozzolo (ur. 2 listopada 1906 w Mediolanie, zm. 17 marca 1976 w Rzymie) – włoski scenarzysta i reżyser teatralny, filmowy i operowy oraz pisarz. We wczesnym okresie twórczości przedstawiciel neorealizmu.
Uważany jest za jednego z najważniejszych reżyserów kina europejskiego. Pochodzący z włoskiej rodziny szlacheckiej Visconti był w latach 40. jednym z współtwórców włoskiego neorealizmu. Później jego filmy poświęcone były przede wszystkim tematom takim jak piękno, dekadencja, śmierć i historia Europy, a w szczególności upadek europejskiej szlachty i burżuazji, który wielokrotnie pojawiał się w jego filmach.
Życiorys Urodził się w znanej arystokratycznej rodzinie Viscontich, jako czwarty syn księcia Giuseppe Visconti di Modrone i Carli Visconti, z domu Erba. W 1936 wyjechał do Paryża, gdzie rozpoczął swoją karierę filmową pod opieką reżysera Jeana Renoira, którego poznał dzięki ich wspólnej znajomej – dyktatorce mody Coco Chanel. Współpracował z nim przy filmach Une partie de campagne, Les bas fonds i Tosca.