Tadeusz Sieczka (ur. 25 stycznia 1902 w Łodzi, zm. w czerwcu 1941 najprawdopodobniej zamordowany w Mińsku na Białorusi) – uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kapłan archidiecezji wileńskiej Kościoła rzymskokatolickiego, doktor teologii, historyk Kościoła, działacz niepodległościowy.
Życiorys Był synem Wojciecha i Marianny z d. Stasiak. Ukończył Szkołę Handlową Kupiectwa Łódzkiego. Jako uczeń warszawskiego Gimnazjum im. Króla Władysława IV zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył w artylerii Wojska Polskiego i wziął udział w walkach na trasie Modlin–Łuniniec. Opisał to pod pseudonimem Stanisław Stasiak we wspomnieniach pt. Bateria-ognia!.
W 1924 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Wilnie. Święcenia kapłańskie otrzymał 21 kwietnia 1929 roku w kaplicy Ostrobramskiej w Wilnie z rąk arcybiskupa Romualda Jałbrzykowskiego.