Oprócz willi, w której mieszkało 7 rodzin i garażu, PGR obejmował również: stajnię, magazyn zbożowy, stolarnię, kuźnię, kurzą fermę, mleczarnię, oborę z krowami, oraz chlewnię z około 1400 świniami, która zaopatrywała państwowe rzeźnie. Na byłym folwarku produkowane były również sery, masło oraz śmietana. Gospodarstwo obejmowało ponadto uprawy: marchwi, buraków, ziemniaków i zboża. W gospodarstwie pracowało około 60 pracowników, a cały jego teren obejmował około 100 ha. W 1993 r. rozwiązano PGR, a w jego miejscu powołano spółkę pracowniczą. Część mieszkańców opuściła mieszkania. Teren byłego PGR-u należy do firmy Tonargo, spółki-córki Agencji Rolnej Skarbu Państwa, zaś dzierżawcą terenu jest Zbigniew Gałkiewicz.
Kompleks folwarku Meyera jest w trakcie procedury wpisu do rejestru zabytków.
Architektura Architektonicznie w obrębie byłego folwarku wyróżnia się willa Ludwika Meyera. Jest przedstawicielem stylu szwajcarskiego. Została ozdobiona bogatą snycerką i ażurowym gankiem, a także balkonikiem zakończonym wieżyczką. Obiekt nie posiada centralnego ogrzewania oraz dostępu do wodociągu, mieszkańców w wodę zaopatrują cysterny.
Przypisy
Łódź Kategoria:Architektura drewniana w Łodzi Kategoria:Architektura stylu szwajcarskiego w Polsce Kategoria:Budynki przemysłowe i magazynowe w Łodzi Kategoria:Obiekty w Łodzi wpisane do gminnej ewidencji zabytków Kategoria:Brus (Łódź)