Biologia i ekologia Owad ten wykazuje dużą tolerancję siedliskową. Zamieszkuje lasy, zadrzewienia, parki, sady, łąki, pola, ogrody, nasadzenia miejskie, kserotermy, kamieniołomy, pobrzeża wód i stanowiska ruderalne. Dobrze radzi sobie w środowiskach synantropijnych. Częsty jest w sąsiedztwie przetwórni owoców. Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są saprofitofagiczne. Ukazuje się jedno pokolenie w ciągu roku. Samica w ciągu około 70 dni składa do 439 jaj. Rozwój larw odbywa się w rozkładającym się materiale roślinnym lub wyciekającym z nim soku, tudzież nasączonej tym sokiem glebie. W warunkach naturalnych jest to fermentujący sok wyciekający ze zranionych drzew oraz stare owocniki grzybów, w warunkach synantropijnych zaś gnijące ziarna, pasze, kolby kukurydzy i cebule. Owady dorosłe żerują na fermentującym soku drzew, rozkładających się grzybach, dojrzałych i uszkodzonych owocach i warzywach oraz kolbach kukurydzy. Zimowanie odbywa się w stadium dorosłym, pod korą i w jej szczelinach, w źdźbłach traw, glebie lub rozkładających się szczątkach roślinnych.
Urazek kukurydziany pada ofiarą parazytoidalnych błonkówek z rodziny męczelkowatych i muchówek z rodziny rączycowatych.