Szwadron zapasowy dzielił się na dowództwo ze sztabem i sekcją łączności, oraz oddziały: rekrutów, ozdrowieńców, ujeżdżania koni i karabinów maszynowych.
Walki dywizjonów Poszczególne dywizjony 4 pułku strzelców konnych prowadziły działania jako jazda dywizyjna przydzielona do poszczególnych dywizji piechoty. I dywizjon walczył w ramach 13 Dywizji Piechoty, II dywizjon w składzie 11 Dywizji Piechoty, III dywizjon w składzie 5 Dywizji Piechoty, a IV dywizjon stanowił jazdę organiczną 12 Dywizji Piechoty.
Pułk w okresie pokoju (reorganizacja) W październiku 1920 I dywizjon wszedł w skład sformowanego w Hrubieszowie nowego 2 pułku strzelców konnych. Pozostałe dywizjony zostały włączone w skład nowego 6 pułku strzelców konnych tworzonego w Hruszowie. Dotychczasowy III dywizjon został przeformowany na I/6 psk, a dotychczasowy IV dywizjon otrzymał numer III.
W grudniu 1920 nastąpiła redukcja wojennych dywizjonów do rozmiarów szwadronów. W październiku 1921, z nadwyżek II dywizjonu sformowano szwadron, który przekazano do nowo formowanego 10 pułku strzelców konnych w Łańcucie.