W klasztorze w Stoczku panowały ciężkie warunki. Budynek był zniszczony. Jego ściany wewnętrzne były mokre, ściekała z nich woda, a kamienne posadzki były zimne. Cały widok był zasłonięty przez drzewa otaczające klasztor. Przy parkanie ich pnie okręcono drutem kolczastym, a w jeden z nich wmontowano aparat podsłuchowy. Część klasztoru, w której znajdował się prymas, została oddzielona murem. Korytarzy pilnowało około 30 funkcjonariuszy w cywilnych ubraniach, a wokół parkanu rozstawiono wojskowe straże.
Wyszyński miał tu do dyspozycji dwa pokoje, łazienkę, korytarz i ogród. Nie wiedział, gdzie się znajduje. Domyślał się jedynie, że przebywa w jakimś starym klasztorze. Dopiero 1 stycznia 1954 roku do więźniów dotarły głosy religijnych śpiewów.
8 grudnia 1953 roku, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, przed obrazem Świętej Rodziny, Wyszyński oddał się Matce Bożej w macierzyńską niewolę. W swoim dzienniku zapisał:
Prudnik mały|Sanktuarium św. Józefa w Prudniku – trzecie miejsce internowania Trzecim miejscem więzienia prymasa był klasztor franciszkanów w Prudniku. Przebywał tu od 6 października 1954 roku do 27 października 1955 roku.