HMS Nelson – brytyjski krążownik pancerny, który do służby w Royal Navy wszedł w 1881 roku. Jeden z ostatnich dużych brytyjskich okrętów, których wszystkie działa były umieszczone pod pokładem. Od 1902 roku wykorzystywany jako okręt szkolny, złomowany w 1910 roku. Okręt nazwano imieniem XVIII wiecznego admirała Horatio Nelsona.
Projekt i budowa W celu wyeliminowania wad pierwszego krążownika pancernego Royal Navy HMS „Shannon”, opracowano powiększoną i zmodernizowaną wersję tego okrętu, która otrzymała imię HMS „Nelson”. Nowy okręt poza większymi wymiarami, miał silniejsze uzbrojenie, większą moc siłowni i wyporność zwiększoną o 2000 ton. Zachowano układ opancerzenia burt znany z wcześniejszego okrętu. W przedniej części okrętu zainstalowano taran służący do taranowanie wrogich jednostek. Siłownia okrętu składała się z dziesięciu kotłów wytwarzających parę dla tłokowej maszyny parowej w skład której wchodziły dwa cylindry wysokiego ciśnienia i dwa większe niskiego ciśnienia. Maszyna parowa napędzała dwie czterołopatowe śruby napędowe. thumb|left|Rozmieszczenie pasa pancerza na HMS „Nelson” Uzbrojenie składało się z 12 dział;