1. Państwowy (publiczny) system doradztwa rolniczego, w którego ramach można wyróżnić systemy (podsystemy): edukacyjny oraz konwencjonalny (tradycyjny) zarządzany w sposób scentralizowany (Belgia, Grecja, Luksemburg, Słowenia) oraz zdecentralizowany (Hiszpania, północne landy Niemiec, Portugalia, Szwecja, Włochy).
2. Półpaństwowy, który charakteryzuje się publicznym świadczeniem usług i częściowo prywatnym ich finansowaniem (Irlandia, Norwegia).
3. Półautonomiczny, w którym usługi doradcze świadczone są przez organizacje rolnicze, samorządy lub prywatne firmy, występuje znaczna obniżka dotacji budżetowej na doradztwo oraz bezpośrednia opłata za usługi coraz bardziej znaczące (Polska z chwilą podporządkowania ODR Sejmikom Wojewódzkim, Litwa, Łotwa, Estonia).
4. Autonomiczny, będący własnością rolników (Austria, Dania, Finlandia, Francja, południowo-zachodnie landy Niemiec).
5. Komercyjny, stanowiący własność prywatnych osób, spółek (Anglia, Szkocja, Walia, Holandia, północno-wschodnie landy Niemiec, Węgry oraz Czechy i Słowacja).