W Australii występuje w lasach równikowych opisywanych jako średniolistne z pnączami (mesophyll vine forest), lasy wielkolistne z pnączami (notophyll vine forest), lasy galeriowe, ale też w pobliskich zbiorowiskach roślin wrzosopodobnych.
Zwierzę jest oportunistycznym wszystkożercą. Osobniki z Półwyspu Jork spożywają więcej owoców niż inne australijskie jamrajowate.
Rozmnażanie Tempo rozrodu jest dość szybkie. Torbokolec rozmnaża się 1-2 razy w roku. Występuje krótka ciąża, trwająca około 12,5 dni, podczas której u jamrajowatych tworzy się pewne łożysko, a po której samica wydaje na świat od jednego do czterech młodych. Występuje dobrze rozwinięte marsupium. Torbokolce długonose z Półwyspu Jork przebywają w torbie 2 tygodnie dłużej niż inne australijskie jamrajowate.
Status Torbokolec długonosy ma status gatunki najmniejszej troski (LC – „najmniejszej troski”). Jednak jego populacja zmniejsza się. Nie jest on zwierzęciem pospolitym.
Zagrożeniem są dlań polowania dla mięsa i pułapki w Nowej Gwinei, w Australii stanowi rzadkość i raczej nie poluje się nań.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jamrajowate Kategoria:Ssaki Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1875 roku Kategoria:Taksony opisane przez Wilhelma Petersa