W latach 1930–1931 okręty pełniły dodatkowo funkcję okrętów szkolnych (do czasu wprowadzenia okrętu szkolnego „Jeanne d'Arc”). W styczniu 1932 roku „Duquesne” został okrętem flagowym Lekkiej Eskadry w Tulonie, obejmującej 1., 5. i 7. Dywizjony Lekkie (dwa ostatnie – wielkich niszczycieli). W latach 1933–1934 oba krążowniki były remontowane i modernizowane, po czym weszły w skład 3. Dywizjonu Lekkiego, a w roku 1937 – 2. Dywizjonu Krążowników. Od 1937 roku okręty wykorzystywano do szkolenia. W sierpniu 1939 roku 2. Dywizjon został przydzielony do 3. Eskadry, z „Tourville” jako okrętem flagowym.

Na początku II wojny światowej „Tourville” pełnił służbę patrolową na Morzu Śródziemnym, a między styczniem a lutym 1940 roku przewiózł z Tulonu do Bejrutu ładunek złota. „Duquesne” między styczniem a kwietniem 1940 roku stacjonował w Dakarze, uczestnicząc w poszukiwaniach niemieckich rajderów na Atlantyku. Po ataku Niemiec na Francję, w maju 1940 roku oba okręty weszły w skład alianckiego zespołu X wiceadm. Godfroya w Aleksandrii (okręt flagowy – „Duquesne”).