Niemniej kilka nietypowych cech, jak naga, ruchoma skóra twarzy, budowa podniebienia czy rodzaj pasożytujących na nich wszy powodowało, że część badaczy umieszczała abisyniaka w rodzinie szpakowatych (Sturnidae) lub wydzielała do samodzielnej rodziny Zavattariornithidae.
Holotyp pochodzi z Etiopii i znajduje się obecnie w Muzeum Historii Naturalnej w Mediolanie, gdzie po wojnie pracował Edgardo Moltoni. Obydwa człony nazwy upamiętniają znanych ornitologów: nazwa rodzajowa Zavattariornis nadana została na cześć Edoarda Zavattariego, włoskiego zoologa i odkrywcy, który w latach 1935–1958 był dyrektorem Instytutu Zoologicznego Uniwersytetu Rzymskiego; natomiast epitet gatunkowy stresemanni upamiętnia niemieckiego ornitologa Erwina Stresemanna.
Morfologia Długość ciała wynosi 28 cm, masa ciała ok. 130 g. W upierzeniu przeważa barwa jasnoszara – bardziej popielata na grzbiecie i piersi, przechodząca w bielszą, lekko kremową na głowie i brzuchu. Skrzydła i ogon czarne z delikatnym, niebieskim połyskiem. Ogon jest stosunkowo długi, zakończony kwadratowo. Nogi i dziób czarne. Dziób, jak na krukowate, wąski, zakrzywiony, ostro zakończony o długości 33–39 mm. Cechą charakterystyczną gatunku jest naga skóra wokół oka o intensywnej, jasnoniebieskiej barwie, którą ptak może napompować zwężając oko w wąską szparkę.