Pełna nazwa krakowskiego towarzystwa brzmiała: Towarzystwo przeciw niewoli w Afryce. Założycielką była Maria Teresa Ledóchowska. W ciągu 9 miesięcy istnienia towarzystwo zebrało 700 złotych. Prezydentką była hrabina Maria Broel-Plater, a moderatorem o. Stanisław Załęski. Stowarzyszenie powstało na wzór wiedeńskiego, które wydawało pismo „Echo aus Africa”. Wydawcą polskiej wersji pisma noszącego tytuł „Echo z Afryki” była Ledóchowska posługująca się pseudonimem Aleksander Halka. Pismo zaczęło wychodzić w 1893 roku w Krakowie. Aby zostać członkiem stowarzyszenia należało wpłacać rocznie co najmniej 50 centów, a z prenumeratą pisma „Echo z Afryki” składka wynosiła 1 zł. Na początku 1893 roku Towarzystwo miało filie w Rzeszowie, Tarnopolu i Czerniowcach. W lutym 1894 za zgodą miejscowego biskupa powstała filia we Lwowie. Kierownikiem duchownym został o. Budowanie, prezydentką Zofia Matkowska, kasjerką Leonia Chamiec, a wśród członków znalazły się: arcyksiężna , hr. Cecylia Badeni, hr. Mniszech-Borkowska i hr. Maria Fredro.
W marcu 1897 roku podczas spotkania z udziałem Marii Ledóchowskiej podjęto decyzję o rozwiązaniu Towarzystwa afrykańskiego. Członkowie wpisali się do Sodalicji św. Piotra Klawera, która również przejęła zgromadzone fundusze.
Przypisy
Kategoria:Stowarzyszenia katolickie