Już w późnym średniowieczu na żyznych madach w okolicach Ruggeller Riet uprawiano rolę, jednak największa ekspansja rolnictwa miała miejsce w XVIII i XIX wieku. W tych czasach podzielono również grunty między osoby prywatne, skarb państwa i związki rolnicze. Osuszanie bagien i przekształcanie zróżnicowanych łąk w monokultury zbożowe spowodowały znaczne obniżenie bioróżnorodności. Ponadto do degradacji ekosystemu przysłużyło się także wydobycie torfu, którego zaprzestano dopiero w drugiej połowie XX wieku. Dawniej bagna były odwadniane przez dwa potoki: Spiersbach i Mölibach, które w XX wieku uległy całkowitej regulacji.
Działania ochronne na torfowiskach Ruggeller Riet podjęto dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku. W 1970 roku powstało lokalne Towarzystwo Botaniczno-Zoologiczne (niem. Botanisch-Zoologische Gesellschaft), które prowadziło działania mające na celu ochronę torfowisk. W roku 1978 powołano rezerwat przyrody o powierzchni 90,85 ha (największy w Księstwie), natomiast w 1991 roku bagna zostały objęte ochroną w ramach konwencji ramsarskiej i pozostają jedynym obszarem Ramsar na terenie Liechtensteinu.