oraz Kazimierza i Stanisława Sarnowskich w Łomży i Siedlcach (1891). W 1893–1906 pracował jako aktor i reżyser stałej sceny teatralnej w Łodzi. W maju 1906 przeniósł się do Warszawy, aby podjąć pracę w teatrze przy Filharmonii. Jednak już 10 lipca tego samego roku dołączył do zespołu dramatycznego Warszawskich Teatrów Rządowych (do 1917). Dzięki współpracy z zespołem objazdowym Stanisława Knake-Zawadzkiego (np. Radom 1914) zadebiutował w filmie (Sąd Boży, 1911). W niepodległej Polsce związany z zespołem Teatru Narodowego (1918–1926). W 1924 w lokalu Związku Artystów Scen Polskich obchodził benefis z okazji 40-lecia pracy aktorskiej.
21 września 1898 w kościele Podwyższenia św. Krzyża w Łodzi ożenił się z Wandą Świerczyńską (1879–1918), córką Wojciecha i Antoniny ze SkuraszewskichAP Łódź, zesp. USC, parafia św. Krzyża, ks. małżeństw, 1898, nr 845.. Małżeństwo doczekało się dwojga dzieci, z których syn Czesław (1900–1920) również został aktorem.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 310, rz. 5, m. 23/24).