thumb|Grób Lubomira Dramińskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Ludomir Ignacy Dramiński (ur. 16 października 1893 w Czerniewie, zm. 24 grudnia 1944 w KL Flossenbürg) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, inżynier.

Życiorys Urodził się 16 października 1893 w Czerniewie, w ówczesnym powiecie płockim guberni płockiej, w rodzinie Ludwika Bartłomieja. (ur. 1855) i Stefanii Aleksandry z domu Bóbr (1873–1941). Był bratem Romualda Marcelego (1896–1991), podporucznika taborów Wojska Polskiego, 28 grudnia 1933 odznaczonego Krzyżem Niepodległości z Mieczami., zamiast uprzednio (13 kwietnia 1931) nadanego Krzyża Niepodległości., pracownika kontraktowego Konsulatu RP w Harbinie, Władysława Stanisława (1898–1964), 16 marca 1933 odznaczonego Krzyżem Niepodległości., Ludwika (1899–1952), podporucznika kawalerii Wojska Polskiego, 27 czerwca 1938 odznaczonego Krzyżem Niepodległości. i Marii (ur. 1903).

19 stycznia 1921 jako podoficer byłej Polskiej Organizacji Wojskowej został mianowany z dniem 1 listopada 1920 podporucznikiem piechoty. Służył wówczas w Dowództwie Kwatery Naczelnego Wodza.