thumb|Ulica Orla przy al. „Solidarności” (2023) Ulica Orla – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Historia Ulica została przeprowadzona i wybrukowana w 1766. Nazwa, poświadczona w 1771, została utworzona na wzór innych nazw ulic nadawanych od nazw ptaków.
W 1784 ulica była zabudowana głównie domami murowanymi, niewielkimi kamieniczkami oraz kilkoma dworkami. Zamieszkiwali ją w większości rzemieślnicy. Na obu końcach ulicy wzniesiono dwa pałace, zwrócone jednak frontem do ulic prostopadłych do Orlej: pałac Hieronima Wielopolskiego (w linii ul. Elektoralnej) i Ignacego Dzierzbickiego (ul. Leszno).
W drugiej połowie XIX w. przy ulicy wzniesiono kilka nowych kamienic, głównie dwu- i trzypiętrowych. Na początku XX wieku działały tam także niewielkie przedsiębiorstwa produkcyjne z różnych branż, m.in.: wytwórnia powozów „Henryk Eberhardt i Syn”, wytwórnia obuwia „N. Leiserman i Syn”, fabryka wyrobów metalowych Edwarda Lorentza, wytwórnia szczotek i pędzli Stanisława Szczerkowskiego i fabryka lamp i wyrobów brązowych „Ch. M. Rapaport i Syn”.
W 1939 Orla była zwarcie zabudowaną ulicą o zabytkowym charakterze, z wyrównaną zabudową od trzech do pięciu kondygnacji. Duży odsetek jej mieszkańców stanowiła ludność żydowska.