Morfologia Kapelusz Średnica 2–8 cm, u młodych owocników półkulisty, potem łukowaty, w końcu prawie płaski, czasami z wgłębionym środkiem. Jest higrofaniczny. Powierzchnia gładka o barwie żółtawej, kremowobiałej, ochrowej lub brązowawej. Na brzegu zwykle resztki białawej osłony. Blaszki Wykrojone, gęste, początkowo białawe, potem siwobiałe, gliniastobrązowawe lub brudnobrązowe. Trzon Wysokość 4–9 cm, grubość 4–9 mm, walcowaty, w środku pusty. Powierzchnia naga, o barwie od białawej do ochrowokremowej. Podstawa z białymi ryzomorfami. Pierścień bloniasty, obwisły, zanikający dopiero u starszych owocników. Miąższ W kapeluszu miękki i białawy, w trzonie brązowy. Nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Ma słaby, mączny zapach i mączysto gorzki smak. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników brązowy. Zarodniki elipsoidalne do jajowatych, gładkie, 7,5–10 × 5–6 μm, z wyraźnymi porami zarodkowymi. Gatunki podobne Polówka wczesna jest zmienna morfologicznie i trudna do odróżnienia od podobnych gatunków. Również wiosną rośnie polówka popękana (Agrocybe dura). Jest jaśniejsza i ma garbkowaty, bardziej mięsisty, niehigrofoniczny kapelusz, który zwykle pęka przy suchej pogodzie. Ponadto cechuje się twardszym miąższem bez mączystego zapachu.