Powstanie i działania II dywizjonu II dywizjon 1 pułku artylerii ciężkiej sformowany został 2 czerwca 1919 w Warszawie. Dowództwo nad nim objął kpt. Władysław Jankowski. Do końca sierpnia trwało szkolenie w obsłudze 155 mm haubic wz. 17. W pierwszych dniach września dywizjon wyjechał na front w rejon Dyneburga. Już 20 września dywizjon odnotował pierwsze straty. Silny ostrzał stanowisk 6 baterii spowodował śmiertelne rany 3 żołnierzy, a lżejsze 6 innych. Do połowy października dywizjon stał pod Dyneburgiem, a potem odpoczywał w rejonie Wilna. Potem wrócił w rejon Dyneburga i wziął udział w zdobywaniu miasta.
W połowie kwietnia 1920 dywizjon przerzucony został do Zwiahla, wziął udział w polskiej ofensywie na Ukrainie, a 13 maja dotarł do Kijowa. W czasie odwrotu przez Malin wycofał się do Korostenia. Stąd działa wysłano koleją do Olewska i dalej do Sarn. Obsługi przemieszczały się marszem pieszym. W Sarnach dywizjon (bez 6 baterii) koleją przez Powórsk, Brześć, Łuków, Dęblin, Warszawę dotarł do Różana. Stąd ciężkie działa wysłano do Warszawy, zaś dywizjon otrzymał armaty kal. 75 mm. W okresie bitwy warszawskiej walczył w rejonie Borowa Góra – Izbica. Tymczasem 6 bateria dołączyła do sił głównych 6 pac i cofała się wraz z nim. 7 lipca została odesłana do mp baterii zapasowej na przezbrojenie.