Organizacja i działania 5 pac W końcu listopada 1918 powstały we Lwowie baterie artylerii „Basia", „Longinus" i „Iwan". W styczniu 1919 baterie te połączono w jeden oddział i nadano mu nazwę 4 pułku artylerii ciężkiej. Na jego czele stanął mjr Niepołomski. Bateria „Basia" stała się 1 baterią, „Iwan" – 2 baterią, a „Longinus" – 3 baterią. Jeszcze przed zorganizowaniem pułku, Inspektorat Artylerii zmienił mu numer i oddział stał się 5 pułkiem artylerii, a jego dowództwo objął ppłk Kłobukowski. 15 kwietnia bateria „Iwan" została wyłączona ze składu pułku i skierowana na front śląski, a we Lwowie sformowana została nowa 2 bateria.
20 kwietnia pułk po raz pierwszy w całości otworzył zmasowany ogień na pozycje ukraińskie. To skuteczne wsparcie ogniowe polskiej piechoty doprowadziło do odrzucenia Ukraińców z krańców Lwowa. Po nawale ogniowej 1 bateria została skierowana do Winnik i wspierała II/39 pp, a od 12 maja bateria współdziałała z pododdziałami 38 pp w rejonie Grzybowie i Zaszkowa, a następnie Jaryczowa i Pikulic. W kolejnych dniach bateria przydzielona została do grupy artylerii por. Dobrowolskiego i wraz z nią wspierała 40 pp w walkach o Przemyślany. 31 maja ostrzeliwała Zborów, a w następnych dniach przegrupowała się przez Tarnopol i Zbaraż do Gontowej, gdzie zajęła stanowiska ogniowe. W tym czasie 2.