Występują w nim elementy kwinarnego (piątkowego) systemu liczbowego, które mogą być pozostałością po hipotetycznym papuaskim substracie językowym.
Jest pozbawiony ugruntowanej tradycji piśmienniczej. Do sporadycznego zapisywania tego języka stosuje się konwencje pisowni oparte na ortografii indonezyjskiej, pozbawione jednak standaryzacji. Dodatkowe dwuznaki – m.in. zh, dh i bh – służą do zapisu dźwięków niewystępujących w języku indonezyjskim.
Jest potencjalnie zagrożony wymarciem. Częściowo wypiera go język wae rana, zwłaszcza na pograniczu terytoriów Rongga i Waerana. W szkołach nauczany jest język manggarai. Dokumentacją języka rongga zajmował się balijski lingwista I Wayan Arka, który sporządził opis jego gramatyki (2016) i słownik (2012).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki austronezyjskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji