Formowanie i walki pułku/dywizjonu Organizację 9 pułku artylerii ciężkiej rozpoczęto 29 czerwca 1919 w Dęblinie-Zajezierzu. Tu powstała 1 bateria pod dowództwem por. Stefana Czernika z oficerami: ppor. Władysławem Szwedem i ppor. Władysławem Ekiertem. W połowie października wyznaczono dowództwo dywizjonu: kpt. Stefan Domański został jego dowódcą, adiutantem ppor. Tadeusz Frączak, a oficerem łączności ppor. Józef Abramowicz. 2 baterię (dowódca por. Wincenty Zdanowicz, oficerowie: ppor. Alojzy Gałęzewski, ppor. Stanisław Orzechowski, ppor. Antoni Świeży) i 3 baterię (dowódca por. Stefan Ludwig, oficerowie: por. Józef Krautwald, por. Witold Łoziński. pchor. Fryderyk Zolle) formowano w Białej Podlaskiej.
1 bateria wyruszyła na front polsko-sowiecki 6 grudnia, 2 bateria 27 lutego, a 3 bateria dopiero w pierwszych dniach maja 1920. 1 bateria wyposażona w 4 armaty 105 mm wyruszyła z Petrykowa i działając plutonami uczestniczyła w zdobywaniu Mozyrza. Następnie ze stanowisk ogniowych pod Barbarowem, Konotopem i Narowlą zwalczała statki sowieckiej Flotylli Dnieprzańskiej. Po zdobyciu Kalenkowicz 2 bateria z Ptyczy pomaszerowała do Nachowa i tu zwalczała sowieckie pociągi pancerne. Pod koniec marca 1920 1 bateria zajęła stanowiska pod Konotopem i działając jako bateria nadbrzeżna powstrzymywała ogniem sowieckie kanonierki.