Działająca samodzielnie 1 bateria (początkowo jako 3.) w pierwszych dniach maja została przerzucona transportem kolejowym do Nowoświęcian i weszła w skład grupy artyleryjskiej Armii Rezerwowej gen. Kazimierza Sosnkowskiego. Walczyła pod Postawami i Cerepami. Podczas ogólnego odwrotu wojsk polskich bateria wycofywała się przez Lidę, Grodno, Białystok, Wysokie Mazowieckie i Nasielsk. W bitwie warszawskiej w ramach 1 Armii broniła przedmościa warszawskiego. 1 bateria, która w trakcie odwrotu doszła do Nasielska, po szybkim uzupełnieniu sprzętem 14 sierpnia została przerzucona pod Wólkę Radzymińską. Toczyły się tam najcięższe walki, a włamanie w rejonie Radzymina groziło straceniem przedmościa. Bateria przez cały czas zwalczała piechotę i kawalerię sowiecką.
4 grudnia I dywizjon został udekorowany przez Naczelnego Wodza srebrnym krzyżem Virtuti Militari. Uroczystość odbyła się w Łazdunach. Po mszy polowej marszałek Piłsudski dokonał przeglądu oddziałów 9 Dywizji Piechoty i udekorował sztandary jednostek. Na trąbce I dywizjonu 9 pułku artylerii ciężkiej zawiesił Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4403.
Po zakończonych działaniach wojennych dywizjon przeszedł do tymczasowego miejsca postoju w okolice Połoczany.