Maraton podczas XIV Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie odbył się w dniu 7 sierpnia 1948. Do rywalizacji przystąpiło 41 sportowców z 21 krajów. Mistrzem olimpijskim został Argentyńczyk Delfo Cabrera, wicemistrzem Brytyjczyk Tom Richards, a brąz zdobył Belg Étienne Gailly.

Był to XI maraton olimpijski.

Przebieg zawodów Trasa i warunki atmosferyczne Organizatorzy igrzysk postanowili nie powtarzać trasy z igrzysk w 1908, na której ustanowiono standardowy dystans maratonu - 42,195 km. W 1948 start i metę maratonu zlokalizowano na stadionie Wembley, a trasa biegła po przedmieściach Londynu. Popołudnie 7 sierpnia 1948 było pochmurne, stosunkowo gorące i wilgotne, z lekkim wiatrem.

Rywalizacja Przez większość trasy prowadził 25-letni Belg Étienne Gailly. Po 32 km wyprzedzili go Koreańczyk Choi Yun-chil i Argentyńczyk Delfo Cabrera. Choi wkrótce opadł z sił i zszedł z trasy maratonu. Gailly zdecydował się na zryw i odzyskał prowadzenie. Na Wembley jako pierwszy wbiegł Gailly tuż przed Cabrerą. Jednak na stadionie Belg stracił siły - zawodnik chwiał, potykał i zatrzymywał się na torze, a jego tempo spadło do prędkości chodu. Przywołało to podobną sytuacje maratończyka Dorando Pietriego z londyńskich igrzysk sprzed 40 lat.