Pożywienie Dietę stanowi nektar z kwiatów leśnych roślin: pnączy i epifitów, zwłaszcza z rodzajów Norantea, Columnea, Cavendishia. Żeruje również wśród kwiatów drzew i krzewów z rodzajów Warszewiczia, Inga czy Pithecellobium. Na skraju lasów lub bardziej otwartych przestrzeniach wybiera kwiaty krzewów, pnączy czy bylin z rodzajów Hamelia, Cephaelis, Psychotria, Besleria, Stachytarpheta czy Gurania. Dietę uzupełnia drobnymi pająkami i owadami, zwłaszcza w okresie karmienia młodych. Gniazdująca samica może schwytać do 2 tys. owadów dziennie.
Lęgi Lęgi poprzedzają zaloty, które u karliczków polegają na popisach wokalnych samców. Na tokowiska wybierają one niewielki obszar, zazwyczaj na skraju lasu, gdzie kilka samców próbuje zwabić samicę śpiewem. Melodię stanowi szczebiotanie „tsitsap tsitsap tsitsap tsuu ttsii”. Jak u większości kolibrów budową gniazda i opieką nad młodymi zajmuje się wyłącznie samica. Gniazdo stanowi mały kielich zbudowany z delikatnego materiału roślinnego i pajęczyny. Z wierzchu przystrojony dla kamuflażu mchami lub porostami. Zazwyczaj jest przymocowane do małej, poziomo rosnącej gałązki lub pnącza. W lęgu znajdują się najczęściej dwa białe, wydłużone jaja. Wysiadywane są przez nieco ponad dwa tygodnie, a młode wykluwają się nagie, ślepe i niedołężne.