Soronia grisea – gatunek chrząszcza z rodziny łyszczynkowatych i podrodziny Nitidulinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję i nearktyczną Amerykę Północną.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza pod nazwą Silpha grisea.
Morfologia Chrząszcz o owalnym w zarysie, lekko wypukłym po stronie grzbietowej ciele długości od 3,5 do 5,5 mm. Głowa jest smoliście brunatna z rdzawobrunatnymi czułkami. Czułki mają człon pierwszy guzowato nabrzmiały, a trzy człony ostatnie uformowane w niezmodyfikowaną buławkę. Przedplecze i pokrywy są w częściach środkowych smoliście brunatne z rdzawożółtymi plamami, przy czym na pokrywach występuje za środkiem długości plama trójkątna przechodząca przez szew; części boczne pokryw i przedplecza są natomiast szeroko rynienkowate i ubarwione rdzawobrunatnie. Boczne brzegi przedplecza są w tylnych odcinkach silnie wygięte do wewnątrz, co odróżnia ten gatunek od podobnego S. punctatissima. Punktowanie wierzchu ciała jest bezładne, wierzch przedplecza i pokryw ma nierówną rzeźbę, a na pokrywach występują ponadto słabo zaznaczone, poprzerywane żeberka podłużne, porośnięte grubymi i hakowato wygiętymi ku tyłowi włoskami czarnymi i białymi. Przedpiersie ma wyrostek międzybiodrowy na wierzchołku spłaszczony, wyraźnie poszerzony i prosto ścięty.