Po II wojnie światowej, 11 września 1945 roku biskup katowicki Stanisław Adamski poświęcił kościół św. św. Cyryla i Metodego. Po II wojnie światowej rozwijało się też budownictwo mieszkaniowe – w 1948 roku w północnej części Załęskiej Hałdy wybudowano kolonię fińskich domków dla górników kopalni „Kleofas”, ale w połowie lat 70. XX wieku rozpoczęto ich wyburzenie, a w ich miejscu wybudowano osiedle im. Wincentego Witosa.
Na początku lat 90. XX wieku, 1 stycznia 1992 roku podzielono Katowice na 22 pomocnicze jednostki samorządowe. Wówczas to tereny Załęskiej Hałdy od południa włączono do dzielnicy Ligota-Panewniki, a północną część do dzielnic: Osiedle Załęska Hałda i Załęże. W dniu 29 września 1997 roku zreformowano podział administracyjny Katowic. Wówczas to południowe tereny Załęskiej Hałdy zostały włączone do nowej dzielnicy: Załęska Hałda-Brynów część zachodnia, zaś północną część do dzielnic: Osiedle Witosa i Załęże. W 2012 roku z uwagi na zły stan techniczny został wyburzony budynek dawnej Szkoły Podstawowej nr 25 w Katowicach.
Architektura i zabytki thumb|Kolonia kopalni „Wujek” przy ulicy Przodowników z lat 1918–1920